اين يك مطلب علمی است كه پيشنهاد می كنم تا آخر بخونيدش و فكر كنيد.
انسان در آغاز هزاره سوم به سر می برد.
در 50 سال اخير يعنی حدودا دهه 1950 ميلادی تا به حال بررسی های دقيقی بر
وضعيت زيست محيطی كره زمين انجام می گيرد كه خبر از گرم شدن نامتعارف و
افزايش محسوس دمای ميانگين كل زمين نسبت به قرن های گذشته می دهد. افزايش
دمای زمين اثرات موازی و معلولی از جمله: بالا آمدن سطح آب های آزاد (يكی
از دلايل آن آب شدن يخچال های قطبی است)، افزايش سطح های بيابانی و كويری
و كاهش سطح های خاكی (سطوح خاكی مناسب برای گياهان و با هم از منشاء های
حيات به حساب می آيند)، تغييرات وضعيت آب و هوايی (تغييرات غير عادی)،
افزايش حوادث طبيعی (از سيل، زلزله و طوفان گرفته تا رانش زمين و آتشفشان)
و ... دارد. كه با ادامه اين روند دانشمندان و پژوهشگران تا سال های آتی
می بايست زمانی را برای پايان زندگی بشر و كلا حيات اعلام كنند.
اما
از 15 سال گذشته (1995 ميلادی تا به امروز) پيش بينی ها در اين باره يعنی
تغييرات غيرعادی زمين كه منشاء اصلی آن را فعاليت های نامناسب انسانی می
دانند و عمل آن افزايش نامتعارف دمای زمين است، به وقوع نپيوسته است. يعنی
طبق پژوهش های علمی می بايست با آغاز سال 2010 ميلادی افزايش دمای ميانگين
زمين (البته اين افزايش دما به عنوان مثال در طی ده ها سال يك درجه
سانتيگراد می باشد) صعودی و در حد مشخصی باشد، ولی اين طور نشد.
اما از طرف ديگر اثرات گرم شدن زمين
تشديد يافته است. اين موضوع بحث اصلی متفكران جهانی است كه معادله طبيعی:
يك طرف گرمای زمين و در طرف ديگر اثرات آن كه از آن به عنوان حوادث ياد می
شود در اين 15 سال تناسب خود را از دست داده.
شرح بررسی های اين 15 سال نشان می دهد كه به صورت شگرفی با افزايش بيش از
پيش و غير مسئولانه فعاليت های مخاطره ای انسان ها، تاثير اين فعاليت ها
بر كره زمين به مانند قرن بيستم ميلادی نيست و از نسبت صعودی افزايش دمای
زمين كاسته می شود. دانشمندانی به اين موضوع اشاره كرده بودند كه كره زمين
می تواند پتانسيل هايی داشته باشد تا از نابودی خود جلوگيری كند اما اين
پتانسيل با قطعيت قابل تعريف نيست و مثل حدس و احتمال می ماند. (تئوری
كوانتمی فيزيك نوين هم كه قوانين فيزيك كلاسيك را رد می كند در بسياری از
موارد شامل احتمالاتی می شود كه تا به امروز اثبات نشده است، هر چند تمام
مسائل پيچيده امروزی را در كنار تئوری نسبيتی اينشتين می تواند به درستی
تعريف كند) ولی از طرف ديگر اثرات بالا رفتن دما افزايش چشمگيری داشته
است: زلزله های مخرب و متداول در نقاط مختلف دنيا كه در هيچ يك از تاريخ
های بشری تكرار نشده، سيل و طوفان حتی سونامی های دائم، شرايط آب و هوايی
خاص در يك منطقه (سرمای شديد، بارندگی های سيل آسا، خشكسالی های غير
منتظره همگی در مناطقی كه حتی احتمال آن هم نمی رود) از جمله اين موارد
است.
اين موضوع به علت تازگی هنوز در همه جوامع بشری مطرح نشده اما با اين حال همون طوری كه قبل تر گفتم مورد بررسی كارشناسان متخص هست. كه در ادامه به متن كامل دسترسی خواهيد داشت.