خوب حدود 2 ماه که بلاگ نویسی رو به خاطر امتحانای سنگین دانشگاهی کنار گذاشته بودم. با نتیجه نا امید کننده! به گونه ای که حتی احتمال مشروطی رو هم حس می کنم بر می گردم سر زندگی عادی خودم.

نمی دونم مشکل امتحانای این ترمم از من بود یا همه چیز بر می گرده به استاد و دانشگاه "سخت گیری بی هدف". به هر حال گذشت و تجربه ای دوباره برای من به وجود آورد، باشد که در آینده با آمادگی خیلی بیشتر جایی برای چک و چونه! باقی نمونه...

اما خداییش واسه این ترم کار دیگه ای به غیر درس نداشتم به خصوص درس دیگه ای جزء مدار های الکتریکی 1، یعنی فقط درس می خوندم و این درس خوندنم میون 19 واحد فقط اختصاص به 3 واحد درس مدار های الکتریکی داشت با این حال در این درس مطمئنا کمترین نمره رو میارم. به همین خاطره که می گم مشکل از منه دانشجوست یا استاد و طز اساتید دانشگاه، به گونه ای که در تمامی درس های اختصاصی باید 50% دانشجویان مردود بشن و معدل اون درس زیره 10 باشه.

بس است در وبلاگ نویسی من جای زیادی برا خاطره نوشتن معنا نداره.

انشاء الله در پست های بعدی به محتوای این جا اضافه تر خواهد شد.